ئىز شېئىرى
ئابدۇرېھىم ئۆتكۈر شىئېرى
ياش ئىدۇق ئۇزۇن سەپەرگە ئاتلىنىپ چىققاندا بىز،
ئەمدى ئاتقا مىنگۈدەك بوپ قالدى ئەنە نەۋرىمىز.
ئاز ئىدۇق مۈشكۈل سەپەرگە ئاتلىنىپ ماڭغاندا بىز،
ئەمدى چوڭ كارۋان ئاتالدۇق قالدۇرۇپ چۆللەردە ئىز.
قالدى ئىز چۆللەر ئارا، گاھى داۋانلاردا يەنە،
قالدى نى-نى ئارسلانلار دەشتى-چۆلدە قەبرىسىز.
قەبرىسىز قالدى دىمەڭ يۇلغۇن قىزارغان دالىدا،
گۈل چېچەككە پۈركىنۇر تاڭلا-باھاردا قەبرىمىز.
قالدى ئىز، قالدى مەنزىل، قالدى ئۇزاقتا ھەممىسى،
چىقسا بوران،كۆچسە قۇملار،ھەم كۆمۈلمەس ئىزىمىز.
توختىماس كارۋان يولىدىن گەرچە ئاتلار بەك ئورۇق،
تاپقۇسى بۇ ئىزنى بىر كۈن، نەۋرىمىز-يا ئەۋرىمىز.
Trace (Iz)
Poet: Abdurehim Otkur
Translated by T. Abdurazak, S. Saydahmat
We were young when we started our journey,
Now our grand-children are able to ride on horses.
We were very few when started our journey,
Now we’re advancing and left traces on the desert.
Now our grand-children are able to ride on horses.
We were very few when started our journey,
Now we’re advancing and left traces on the desert.
Our traces are in the deserts and in the valleys,
There are many heroes buried in the desert with no grave.
Don’t say they were left without graves,
Their graves covered with flowers in the Spring.
There are many heroes buried in the desert with no grave.
Don’t say they were left without graves,
Their graves covered with flowers in the Spring.
Left the crowd, left the scene, they are all faraway,
Wind blows, sand moves, yet our trace never disappears.
The caravan never stops even our horses become thin,
Wind blows, sand moves, yet our trace never disappears.
The caravan never stops even our horses become thin,
Our grand-children or great-grand-children will one day find those traces.
رەسىم مەنبەسى: دوستۇم بلوگى
